Czy jabłka można wrzucać do kompostownika? Sprawdź, jak to robić, żeby nie zwabić szkodników!

Pytanie, czy jabłka można wrzucać do kompostownika, to klasyk, który wraca co jesień, jak tylko owoce zaczynają spadać z drzew. Odpowiedź jest prosta i męska: tak, i to jak najbardziej. To genialny sposób, żeby nic się nie zmarnowało. Ale jak przy każdej robocie, trzeba to zrobić z głową, żeby nie narobić sobie problemów. Zostań ze mną, a powiem ci, jak to ogarnąć.

Tak, jabłka to świetny dodatek „zielony” do kompostu
Kluczowe jest rozdrobnienie owoców przed wrzuceniem
Zawsze mieszaj je z suchymi liśćmi lub trocinami
Zakopuj jabłka w środku pryzmy, żeby uniknąć os
Nawet robaczywe i chore owoce można kompostować

Spis treści

Dowiedz się, czy jabłka można wrzucać do kompostownika i dlaczego to dobry pomysł

Jasne, że można. Jabłka, czy to spadłe, czy same obierki, to dla kompostu czyste paliwo. To tak zwany materiał „zielony”, bogaty w azot, który jest potrzebny bakteriom, żeby cała ta fabryka nawozu ruszyła z kopyta. To jak dolanie dobrego paliwa do silnika – proces przyspiesza, a kompost robi się gorący, czyli dokładnie tak, jak powinien. Zamiast patrzeć, jak owoce gniją pod drzewem, dajesz im drugie życie i zamieniasz w „czarne złoto” dla twojego ogrodu. Prosta i logiczna robota.

Jakie jabłka nadają się na kompost? (spadłe, zgniłe, robaczywe)

Tu nie ma co kombinować. Do kompostownika nadaje się w zasadzie wszystko, co jest jabłkiem.

Spady: Te, które same spadły z drzewa.
Obierki i ogryzki: Wszystkie resztki z kuchni.
Zgniłe i robaczywe: Tak, te też! Natura tak działa, że nic się nie marnuje. Robaki i procesy gnilne to po prostu część rozkładu. W kompoście wszystko zostanie przerobione. Nawet te jabłka, co wyglądają jak po przejściu frontu, są cennym dodatkiem.

Jak wrzucać jabłka, żeby nie narobić sobie problemów?

A teraz najważniejsze, bo tu najłatwiej o błąd. Są dwa główne problemy z jabłkami w kompoście: szkodniki i kwaśna breja. Ale na oba są proste, męskie sposoby.

Walka ze szkodnikami: Całe, słodkie jabłka na wierzchu pryzmy to jak zaproszenie na darmową stołówkę. Zlecą się osy, muszki owocówki, a czasem i nornice. Patent jest prosty: rozdrobnij i zakop. Weź szpadel i potnij jabłka na mniejsze kawałki. Im mniejsze, tym szybciej się rozłożą. A potem nie rzucaj ich na wierzch, tylko wykop w kompoście dołek i wrzuć je do środka, przysypując inną materią.
Unikanie kwaśnej brei: Jak wrzucisz całą taczkę samych jabłek, to zrobisz w środku kwaśną, zbitą masę, która odetnie dostęp powietrza i zacznie gnić, a nie kompostować. Pamiętaj o złotej zasadzie: mieszaj zielone z brązowym. Na każdą porcję jabłek (zielone) daj porządną porcję suchych liści, słomy, trocin albo tektury (brązowe). To rozluźni strukturę i zrównoważy skład.

Czy chore jabłka, np. z parchem, można kompostować?

To kolejne pytanie, które spędza sen z powiek. Odpowiedź brzmi: tak, można, ale z zachowaniem ostrożności. W porządnym, gorącym kompoście, gdzie temperatura w środku pryzmy skacze powyżej 60°C, większość zarodników chorób, w tym parch jabłoni, po prostu ginie. To jak sterylizacja. Jeśli jednak twój kompost jest raczej zimną i powolną pryzmą, istnieje małe ryzyko, że zaraza przetrwa. Dlatego dla świętego spokoju, zawsze zakopuj chore owoce jak najgłębiej w środku kompostownika. Tam jest najwyższa temperatura i najmniejsza szansa, że coś przetrwa.

Co robić, gdy jabłek jest za dużo?

Też macie czasem wrażenie, że jesienią jabłek jest tyle, że nie wiadomo, co z nimi robić? Nie wrzucaj wszystkich naraz do kompostownika. Jeśli masz ich całą górę, zrób sobie obok kompostownika składzik suchych liści. I potem, przez całą jesień i zimę, dorzucaj jabłka partiami, zawsze mieszając je z tymi liśćmi. To jak z budową – materiały dowozi się partiami, a nie wszystko na raz.

Podsumowanie: Jabłka w kompoście to czyste złoto, jeśli robisz to z głową

Podsumowując, nie bój się wrzucać jabłek do kompostownika. To genialny sposób na darmowy nawóz. Pamiętaj tylko o trzech prostych zasadach: rozdrabniaj, mieszaj z suchym materiałem i zakopuj w środku pryzmy. To cała filozofia. A satysfakcja, kiedy na wiosnę masz kompost prima sort zrobiony z czegoś, co miało zgnić pod drzewem – bezcenna, prawda? Do dzieła!